Όγκοι δέρματος

Οι όγκοι του δέρματος διακρίνονται σε καλοήθεις και κακοήθεις και επιγραμματικά είναι οι παρακάτω:

Θηλώματα (“σπίλοι” σε ομάδες που οφείλονται στον ιό HPV)-Μυρμηγκιές-Κονδυλώματα

  • Σπίλοι
  • Καρκίνος του δέρματος

Ο καρκίνος του δέρματος οφείλεται σε κληρονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες και κυρίως στην έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (ηλιακή, σολάριουμ κτλ).  Άτομα με ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων στην παιδική ηλικία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο. Συνήθως εμφανίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Υπάρχουν 3 τύποι.

  • Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (BCC-Basal cell carcinoma): Άνω του90% των περιπτώσεων, ξεκινά σαν μία μικρή εξέλκωση στο δέρμα, κυρίως στο πρόσωπο και τη μύτη και επεκτείνεται τοπικά καταστρέφοντας τους γύρω ιστούς
  • Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC-Squamous cell carcinoma): Αναπτύσσεται πάνω σε προυπάρχουσες βλάβες του δέρματος που ονομάζονται ακτινικές κερατώσεις και αναπτύσσεται τοπικά και στους λεμφαδένες. Αν παραμεληθεί μπορεί να προκαλέσει μεταστάσεις.
  • Μελάνωμα: Η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος, ξεκινά συνήθως από προυπάρχοντες δυσπλαστικούς σπίλους ή σχηματισμό «νέου». Προσβάλλει και άτομα νεότερης ηλικίας. Η έγκαιρη αφαίρεση ισοδυναμεί με ίαση, αλλιώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μεταστάσεων.

Η αφαίρεση γίνεται με χειρουργικό τρόπο έως υγιή χειρουργικά όρια και ιστολογική επιβεβαίωση.

Όγκοι μαλακών μορίων (π.χ. λιπώματα)

Θεραπεία ουλών και εγκαυμάτων

 Οι ουλές είναι σημάδια που μένουν στο δέρμα μετά από τραυματισμό και λύση της συνέχειας αυτού οπότε ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί επούλωσης, αντικαθιστώντας το υγιές δέρμα με ουλώδη ιστό που αποτελείται κυρίως από κολλαγόνο και ελαστίνη.

 

Οι ουλές διακρίνονται σε:

  • Ατροφικές
  • Υπερτροφικές
  • Χηλοειδή
  • Μετεγχειρητικές
  • Μετεγκαυματικές
  • Ρικνωτικές
  • Ουλές ακμής
  • Ραγάδες

 

Η θεραπεία που εφαρμόζεται εξαρτάται από το είδος της ουλής και το σημείο που βρίσκεται.  Στις υπερτροφικές ουλές και τα χηλοειδή γίνεται τοπική έγχυση ειδικών στεροειδών και αντιμιτωτικών ουσιών  που τις υποστρέφουν, αντίθετα στις ατροφικές και ρικνωτικές ουλές μπορεί να χρειαστεί έγχυση υαλουρονικού οξέος που τις ανασηκώνει στο επίπεδο της επιφάνειας του δέρματος. Παράλληλα με τις ενέσιμες θεραπείες που γίνονται στο ιατρείο στον ασθενή συνταγογραφείται και επικουρική κατοίκον θεραπεία όπως γέλη  ή φύλλα σιλικόνης ή άλλα τοπικά φάρμακα. Άλλες βοηθητικές θεραπείες που μπορεί να εξομαλύνουν μια ουλή είναι η δερμοαπόξεση, η τοπική μεσοθεραπεία και το χημικό peeling που βοηθούν στην επαναενδθοθηλιοποίηση.