Ιατρείο υπέρτασης

Η υπέρταση αφορά 1 στους 3 ενήλικες και συνήθως εκδηλώνεται μετά από κάποια ηλικία λόγω κληρονομικότητας, τρόπου ζωής, αρτηριακής σκληρίας και μειωμένης νευροορμονικής ρύθμισης του οργανισμού.  Αυτή η κατηγορία ονομάζεται ιδιοπαθής υπέρταση και αφορά άνω του 90-95% των περιπτώσεων. Σε ποσοστό όμως 5-10% η υπέρταση είναι δευτεροπαθής και οφείλεται σε συγκεκριμένα αίτια, τα οποία μπορεί να είναι νεφροπάθεια, παθήσεις επινεφριδίων, θυροειδοπάθεια, φάρμακα, ορμόνες, υπνική άπνοια, στένωση ισθμού αορτής κτλ, και τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν. Ιδιαίτερα ύποπτη είναι η υπέρταση όταν εμφανίζεται σε παιδιά, ενήλικες <40 ετών ή σε μεγαλύτερους όταν είναι σταδίου 3 (δηλαδή τιμές αρτηριακής πίεσης >180 mmHg) και παραμένει ανθεκτική σε συνδυασμό θεραπειών.

Σε όλους τους ασθενείς συνεπώς συνιστάται να γίνεται κλινική αξιολόγηση και ειδικός εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος  αφενός μεν για να αποκλειστούν πιθανά αίτια δευτεροπαθούς υπέρτασης και αφετέρου για να ελεγχθεί το κατά πόσο η παρουσία της υπέρτασης έχει προκαλέσει βλάβη σε συγκεκριμένα όργανα στόχους (μάτια, καρωτίδες, καρδιά, νεφροί, περιφερικά αγγεία) και φυσικά κατά πόσο συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (υπολογισμός SCORE).

 

Ο έλεγχος της υπέρτασης συνήθως  περιλαμβάνει:

  • Ατομικό και οικογενειακό αναμνηστικό
  • Κλινική εξέταση
  • Μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης στο ιατρείο και το σπίτι (μετά από εκπαίδευση του ασθενούς ως προς τον σωστό τρόπο μετρήσεων)
  • Holter πίεσης 24 ώρου
  • Γενική εξέταση αίματος, πλήρης βιοχημικός έλεγχος, TSH
  • Γενική εξέταση ούρων, ούρα 24ώρου
  • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)
  • Υπερηχογράφημα καρδιάς (triplex) και αορτής
  • Υπερηχογράφημα καρωτίδων-σπονδυλοβασικών αρτηριών
  • Υπερηχογράφημα νεφρών
  • Triplex νεφρικών αρτηριών
  • Οφθαλμολμιατρικός έλεγχος
  • Ειδικές εξετάσεις γίνονται εφόσον υπάρχει κλινική υποψία συγκεκριμένου νοσήματος, π.χ. ρενίνη, αλδοστερόνη, κορτιζόλη  αίματος, ασβέστιο ορού, κατεχολαμίνες και μετανεφρίνες ούρων, VMA, αξονική ή μαγνητική τομογραφία νεφρών-επινεφριδίων, μελέτη ύπνου, κτλ

Η θεραπεία της υπέρτασης συνίσταται σε:

  • Υγιεινοδιαιτητικά μέτρα (μείωση του άλατος, ειδική διατροφή, μείωση του σωματικού βάρους, άσκηση, διακοπή του καπνίσματος, περιορισμός του αλκοόλ)
  • Αντιυπερτασικά φάρμακα (ως μονοθεραπεία ή συνδυασμός ουσιών)
  • Αντιμετώπιση συνυπαρχουσών παθήσεων-παραγόντων κινδύνου